Telegram
Follow us
Gdyby ludzie zniknęli, czas blokady i trudność Bitcoina pozwoliłyby nam przetrwać upadek
Jest to raport spekulacyjny przetłumaczony dla niespecjalistów. Narratorem jest badacz, który przybył na miejsce długo po zniknięciu ludzi. Wszystko, co opisano jako zmierzone, opiera się na prawdziwej mechanice Bitcoin: interwałach bloków, trudności / celu, regułach znaczników czasu i danych dostępnych z nagłówków bloków i transakcji coinbase.
Przybyliśmy na milczącą planetę. Ostatnie tykające zegary były osadzone w księdze, której autorzy zniknęli.
START RAPORTU
Zespół: Survey Unit 3
Artefakt: Globalna księga (“Bitcoin”)
Technika: Lekka analiza łańcucha (nagłówki + coinbase), odwzorowana na czas słoneczny
Metoda
Przeanalizowaliśmy cyfrowy artefakt znany jako Bitcoin przy użyciu tego, co zidentyfikowaliśmy jako nagłówki bloków (znacznik czasu, cel / “bity”, wersja) i każdego bloku transakcja coinbase (wysokość, wartość wyjściowa i tekst znacznika).
Z naszego poprzedniego wstępnego przeglądu stworzyliśmy następujące punkty danych:
- Opłaty zostały potraktowane jako: wyjście coinbase – zaprogramowana dotacja (opłaty faktycznie żądane przez górnika).
- Znaczniki czasu zostały skalibrowane do dnia i roku słonecznego planety i ograniczone przez Bitcoina median-time-past (MTP) reguła.
- Dowody spór o końcówkę (nieaktualne bloki) było wywnioskowano z nieregularności czasowych i efektów krawędzi MTP; gdziekolwiek archiwa bloków stałych przetrwały na odizolowanych węzłach, potwierdziły te okresy.
- Trudne retargetowanie występowało co 2016 bloków z actual_timespan zaciśnięty do 0,25×-4× dwutygodniowego celu, co implikuje zmianę trudności na epokę ograniczoną do co najwyżej 4× w obu kierunkach.
Wyniki
Zaprzestanie płatności
Odnotowaliśmy ΔH (bloki przed obecnością) na poziomie ≈ 86 000. Wyniki Coinbase były równe zaprogramowanej dotacji, co oznacza, że opłaty ≈ 0. W tym samym okresie średni odstęp między blokami wynosił blisko ~60-70 minut ze średnią dla długich odcinków wynoszącą ~65 minut.
Interpretacja: Płatności kierowane przez człowieka zostały wstrzymane. Kontynuowano emisję mechaniczną.
Randki: 86 000 bloków × ~65 minut ≈ ~10,6 lat przed naszym przybyciem.
Sygnatury czasowe źródeł zasilania
Przyloty bloków po zapaści nie były pozbawione pamięci. Dobowa i sezonowa kadencja kodowała nienadzorowaną mieszankę mocy:
- Klastry dzienne z przerwami nocnymi powtarzające się na niskich szerokościach geograficznych → bez nadzoru słoneczny z degradującym magazynowaniem.
- Nieregularne wielogodzinne wybuchy przerywane wielodniowymi pustkami na średnich szerokościach geograficznych → wiatr który uległ awarii podczas burzy i nie został zresetowany.
- Trwała obecność w nocy na kilku długościach geograficznych → mała hydro lub geotermia działająca wyspowo.
Dopasowaliśmy powtarzające się śróddzienne klastry znaczników czasu do lokalnego południa słonecznego, aby oszacować pasma długości geograficznej miejsc, które przetrwały. Siła sezonowej zmienności przylotów bloków dała zgrubne wyniki. pasma szerokości geograficznej. Nie udało się uzyskać dokładnych współrzędnych lokalizacji.
Tarasy trudności (zanikanie, czas)
Natychmiast po szoku hashrate średni czas blokady skoczył z ~10 minut do godzin. Ponieważ difficulty retargetuje tylko co 2016 bloków a zmiana każdej epoki wynosi ograniczona, utworzony łańcuch tarasy, płaskowyże o prawie stałym średnim interwale oddzielone dyskretnymi krokami w dół.
Reprezentatywna sekwencja zaobserwowana w globalnej księdze:
- Taras A: ~16-17 h/blok dla 2016 bloki → upłynął ~3,8 roku.
- Taras B: ~4.1 h/block dla 2016 bloki → ~0,95 roku.
- Taras C: ~62-65 min/blok dla 2016 bloki → ~87-91 dni.
- Taras D: ~15-16 min/blok dla ~22 dni, po czym ponowne awarie sprzętu ponownie spowolniły łańcuch.
Gdzie rezydualny hashrate wynosił ≈1% przed wydarzeniem, sam taras A obejmował ~3,8 lat przy ~16,7 h/blok. Przy ≈0.1%, ta sama epoka bloku 2016 rozciągnęłaby się do ~38 lat przy ~167 h/blok, nadal w granicach dostosowania protokołu. Kadencja w jednym regionie odpowiadała przypadkowi ~16-17 h/blok.
Jak odczytać taras (obliczenia robocze):
Długość epoki = 2016 bloków. Jeśli zaobserwowany interwał na płaskowyżu wynosi 16,7 godziny, czas, który upłynął dla tej epoki ≈ 2016 × 16,7 h ≈ 3,84 roku.
Rozpad sieci uchwycony w zapisie
Gdy zniknęły dokładne zegary, znaczniki czasu górników dryfowały w spójnych wzorcach regionalnych. Bitcoin MTP ograniczała nadużywanie znaczników czasu (każdy nowy blok musiał być późniejszy niż mediana poprzednich 11), ale nie eliminowała sygnatur dryfu.
Wariancja interwałowa i klastrowane, ograniczone do MTP postępy znaczników czasu ujawniły partycje przerywane oraz spór o końcówkę; po wznowieniu dowolnego łącza (np. satelitarnego, mikrofalowego), konkurujące gałęzie pogodziły się i tylko zwycięska gałąź pozostała kanoniczna.
Bez zachowanych archiwów bloków nieciągłych, zmierzona rywalizacja jest dolna granica.
Znaki towarowe, które przeżyły swoich twórców
Ciągi tagów Coinbase (etykiety puli) i stabilne nonce/version Odciski palców utrzymywały się przez lata po zakończeniu działalności związanej z opłatami. Domyślne ustawienia nigdy nie zostały zmienione po odejściu operatorów, pozostawiając rodziny oprogramowania/sprzętu możliwe do zidentyfikowania w rekordzie. (Tagi Coinbase są widoczne za pośrednictwem transakcji coinbase; same nagłówki ich nie zawierają).
Datowanie kluczowych wydarzeń (działające przykłady)
- “Płatności zakończone”. Okno, w którym wyjście coinbase = dotacja rozpoczął się o godz. ΔH ≈ 86,000. Wykorzystując obserwowane ~65 min/blok: ~10,6 lat przed teraźniejszością.
- Pierwszy retarget po wstrząsie zakończony. Wstępna redukcja bloku 2016 zakończona ~3,8 roku po załamaniu hashrate (plateau na poziomie ~16,7 h/blok).
- Ostateczna wykrywalna kadencja hydro. Ostatnia nocna, ciężka, prawie stała sygnatura ustała ~1,9 roku przed obecnym; poprzednie siedem sezonów wiosennych wykazywało rosnące wielodniowe przerwy w dostawie energii, zgodne z zatykaniem się wlotu i uszkodzeniami powodziowymi.
Wszystkie konwersje wykorzystują obserwowane średnie segmentowe, a nie nominalny cel 10-minutowy.
Szacowany czas trwania (jak długo działały maszyny)
- Potwierdzone minimum: >10 lat po zaprzestaniu działalności gospodarczej (od załamania opłat do ostatniej kadencji podobnej do hydro).
- Prawdopodobna górna granica (regionalna): Wielodekadowy działanie przy ekstremalnie niskim hashrate, gdzie pojedyncza epoka 2016-blokowa obejmuje dziesięciolecia ze względu na granicę dostosowania.
Jedynymi wymaganiami były: (a) co najmniej jedno ocalałe źródło zasilania i (b) przerywana ścieżka dla niektórych bloków, aby dotrzeć do globalnej sieci.
Podsumowanie raportu
Ostatecznie księga pokazuje, kiedy płatności ustały, jak spadła energia, jak sieci się strzępiły i jak długo bezobsługowe maszyny zapisywały czas, co wystarcza, aby zrekonstruować koniec aktywności na podstawie samych nagłówków i coinbase.
KONIEC RAPORTU
Co czytelnicy powinni z tego wynieść
- Bitcoin zachowuje się jak instrument. Reguły trudności i ograniczenia znaczników czasu przekształcają rzeczywistość fizyczną, dostępność zasilania, nieobecność operatora i partycje sieci w trwałe szeregi czasowe.
- Fizyczna awaria, a nie cena, zakończyła zapis. Kurz, zapchane ekrany, zadziałające wyłączniki, dryfujące zegary, zerwane łącza.
- Te informacje mają zastosowanie dzisiaj. Odstępy między blokami, presja opłat (za pośrednictwem delty coinbase), dryf znacznika czasu i dynamika retargetu to możliwe do podjęcia działania diagnostyczne dla obecnych awarii i partycji.
Ograniczenia
- Pasma długości geograficznej były możliwe do oszacowania; dokładne lokalizacje nie były. Szerokość geograficzna została wywnioskowana tylko z grubsza na podstawie siły sezonowości.
- W pełni odizolowane “shadow mining” mogło produkować bloki, które nigdy nie dotarły do globalnej księgi.
- Bez zachowanych archiwów nieaktualnych bloków, szacunki dotyczące rywalizacji są dolne granice; niektóre wyścigi nie pozostawiają śladu kanonicznego.
- Gdy zsynchronizowane źródła czasu zawiodły, MTP przede wszystkim zachował względne uporządkowanie, niedokładny czas cywilny; daty kalendarzowe dalekiego zasięgu niosą ze sobą dodatkową niepewność, nawet jeśli struktura śróddzienna / sezonowa jest jasna.
- W reżimach o bardzo niskiej szybkości zdominowanych przez jednego operatora, znaczniki czasu mogą być przemieszczane w granicach MTP, częściowo maskując dzienne sygnatury; kontrole krzyżowe z wzorcami nonce i znacznikami coinbase łagodzą, ale nie eliminują tego.
- Większość OP_RETURN nie były dekodowalne na dużą skalę i nie były interpretowane.
Czy aktywa FTX byłyby dziś warte 136 miliardów dolarów, gdyby pozostały uruchomione?
Sam Bankman-Fried ponownie kwestionuje podstawową narrację swojego upadku: że FTX był niewypłacalny, gdy upadł w listopadzie 2022 roku.
W 15-stronicowym raporcie napisanym z więzienia i datowanym na 30 września, skazany założyciel twierdził, że giełda “nigdy nie była niewypłacalna”, a jedynie uwięziona w “kryzysie płynności” po tym, jak klienci ściągnęli 5 miliardów dolarów w ciągu dwóch dni.
Argumentował, że FTX i jego ramię handlowe, Alameda Research, posiadały łącznie 25 miliardów dolarów w aktywach i 16 miliardów dolarów w wartości kapitału własnego wobec około 13 miliardów dolarów w zobowiązaniach. Według niego, jego firmy miały wystarczająco dużo, aby w pełni spłacić klientów, gdyby firma mogła kontynuować działalność.
napisał:
“FTX zawsze miał wystarczające aktywa, aby spłacić wszystkich klientów w naturze, a także zapewnić znaczną wartość posiadaczom akcji. Tak by się stało, gdyby prawnicy nie przejęli FTX”.
Zamiast tego Bankman-Fried obwinia zewnętrznego doradcę i nowego dyrektora generalnego Johna J. Raya III za popchnięcie FTX do rozdziału 11, zanim finansowanie ratunkowe mogło zostać zakończone.
Przedstawienie problemu FTX jako problemu z płynnością, a nie niewypłacalnością, służy złagodzeniu zarzutów o oszustwo i przekierowaniu winy na zespół prawny, który zamroził operacje.
Jeśli zostanie to zaakceptowane, przekształci to implozję z jednego z niewłaściwie wykorzystanych depozytów w możliwy do naprawienia run na bank, skrócony przez nadgorliwych prawników.
Wypłacalność z perspektywy czasu
W swoim raporcie Bankman-Fried traktuje zamrożony portfel FTX tak, jakby przetrwał nienaruszony przez całe ożywienie na rynku w latach 2023-25.
Przeszacowuje udziały upadłej firmy w Solana, Robinhood, Sui, Anthropic, a nawet bezwartościowy obecnie token FTT według aktualnych wartości, sugerując, że do końca tego roku koszyk byłby wart około 136 miliardów dolarów. To z łatwością pokryłoby 25 miliardów dolarów, na które powołuje się w roszczeniach klientów i wierzycieli.
Data złożenia petycji FTX Aktywa Wartość bieżąca (Źródło: Sam Bankman-Fried)
Stamtąd, jak twierdzi, wszyscy mogliby otrzymać “pełną zapłatę w naturze”, a inwestorzy kapitałowi nadal odeszliby z miliardami.
Rozumowanie to jest jednak błędne, ponieważ jest to “wypłacalność przez hossę”.
Prawo upadłościowe nie zezwala upadłej spółce na kontynuowanie działalności przez lata w nadziei, że rosnące ceny naprawią jej bilans. Po złożeniu wniosku na mocy rozdziału 11 roszczenia są zamrażane w dniu złożenia wniosku, przeliczane na dolary i dochodzone w drodze windykacji, a nie spekulacji.
Jak powiedział były główny radca prawny FTX, Ryne Miller wskazał:
“W tym tygodniu w listopadzie 2022 r. aktywa pod ręką nie były prawie wystarczające, a założyciele fabrykowali listy aktywów (i desperacko ścigali nowych inwestorów). Monety zniknęły, ludzie. Wasze monety przepadły. Właśnie dlatego doszło do bankructwa”.
Oznacza to, że znaczna część portfela FTX została zbudowana z połączonych funduszy klientów. Żaden sąd nie zezwoliłby na to, aby aktywa te pozostały zagrożone, podczas gdy kierownictwo grało na odbicie.
Matematyka Bankmana-Frieda działa tylko wtedy, gdy organy regulacyjne i wierzyciele pozwolili giełdzie znajdującej się pod presją kryminalną i płynnościową na normalne funkcjonowanie przez kolejne dwa lata, co jest scenariuszem graniczącym z fantazją.
Restart FTX, który nigdy się nie wydarzył
Ten sam optymizm leży u podstaw jego twierdzenia, że FTX został “zamknięty zbyt wcześnie”.
Bankman-Fried twierdzi, że giełda nadal zarabiała około 3 milionów dolarów dziennie i prawie 1 miliard dolarów rocznie, kiedy Ray wstrzymał działalność. Utrzymuje również, że kierownictwo zidentyfikowało od 6 do 8 miliardów dolarów awaryjnego finansowania, które mogłoby zamknąć dziurę “do końca listopada 2022 roku”.
Ta linia argumentacji zakłada, że FTX nadal działałby, handel byłby kontynuowany, klienci pozostaliby, a portfel venture mógłby uniknąć rabatów przy sprzedaży.
Jednak w połowie listopada giełda stanęła w obliczu całkowitego załamania zaufania. Kontrahenci uciekali, licencje zostały zawieszone, a organy ścigania krążyły w pobliżu. W tych warunkach utrzymanie FTX przy życiu groziłoby jeszcze większymi stratami i reakcją organów regulacyjnych.
Eksperci branżowi zauważyli jednak, że masa upadłościowa wybrała bezpieczniejszą drogę zamrożenia rachunków, zachowania tego, co pozostało i uporządkowanego odzyskiwania aktywów pod nadzorem sądu.
W rzeczywistości Miller zasugerował, że decyzja masy upadłościowej pomogła uratować pewną wartość, zamiast ją niszczyć.
Według niego zdyscyplinowane zarządzanie udziałami FTX w Solana i Anthropic, z których oba gwałtownie zyskały na wartości, stało się jednym z głównych powodów, dla których wierzyciele mogą teraz zostać zaspokojeni.
Oznacza to, że przedstawiony przez Bankmana-Frieda portret zyskownej firmy niesprawiedliwie zamkniętej przez prawników pomija te realia. Jego założenia dotyczące bieżących przychodów i zaufania inwestorów należą do świata, który przestaje istnieć, gdy zaufanie wyparuje.
Konkurujące ramy czasowe, konkurujące prawdy
W swej istocie spór koncentruje się na tym, która oś czasu definiuje rzeczywistość firmy.
Bankman-Fried mierzy wypłacalność na podstawie cen aktywów z 2025 r. i działalności, która nigdy nie została zamknięta. Masa upadłościowa mierzy ją tym, co pozostało w listopadzie 2022 roku.
Na osi czasu masy upadłości FTX stanęło w obliczu dziury w wysokości 8 miliardów dolarów, aktywa były niepłynne lub zawyżone, a wysiłki na rzecz nowego finansowania utknęły w martwym punkcie. Zamrożenie operacji i zamiana roszczeń na dolary były jedynym sprawiedliwym rozwiązaniem.
Na osi czasu Bankman-Fried, akt interwencji spowodował szkody, ponieważ prawnicy “przejęli” firmę, sprzedali aktywa na rosnącym rynku, ponieśli prawie 1 miliard dolarów opłat i “zniszczyli” ponad 120 miliardów dolarów hipotetycznego zysku.
Rzekomo utracona wartość FTX (źródło: Sam Bankman-Fried)
Ta inwersja zamienia sprzątanie w winowajcę. Zmienia standardową likwidację nadzorowaną przez sąd jako wrogie przejęcie, które rzekomo wyparowało przyszłą wartość.
Jednak główny fakt pozostaje niezmieniony: kiedy klienci zażądali swoich pieniędzy, FTX nie był w stanie zapłacić. Cała reszta to retroaktywne opowiadanie historii.
Jak zauważył badacz blockchain ZachXBT ramki to:
“SBF po prostu próbuje wykorzystać fakt, że wszystkie aktywa / inwestycje FTX wzrosły z pikobottomowych cen z listopada 2022 r., kiedy faktycznie nie mogli wypłacić użytkownikom w momencie bankructwa, a zamiast tego wskazać zespół upadłościowy jako prawdziwy czarny charakter”.
Wspomniane w tym artykule
