Tag: tokenów

Uniswap, Lido, Aave?! Jak wykupy tokenów po cichu centralizują DeFi

Kiedy administratorzy Uniswap złożyli swoją propozycję “UNIfication” 10 listopada, brzmiało to mniej jak aktualizacja protokołu, a bardziej jak przegląd korporacyjny.

Plan aktywowałby uśpione opłaty za protokół, kierował je przez nowy silnik skarbowy w łańcuchu i wykorzystywał wpływy do zakupu i spalania tokenów UNI. Jest to model, który odzwierciedla programy odkupu akcji w tradycyjnych finansach.

Dzień później Lido wprowadziło porównywalny mechanizm. Jego DAO zaproponowało zautomatyzowany system odkupu, który przekierowuje nadwyżkę przychodów ze stakingu na odkupienie tokena zarządzania, LDO, gdy cena Ethereum przekracza 3000 USD, a roczny przychód przekracza 40 milionów USD.

Podejście to jest celowo antycykliczne, ponieważ jest bardziej agresywne na rynkach zwyżkowych i konserwatywne, gdy warunki się zaostrzają.

Łącznie inicjatywy te oznaczają znaczącą transformację zdecentralizowanych finansów.

Po latach zdominowanych przez tokeny memów i kampanie płynnościowe oparte na zachętach, główne protokoły DeFi zmieniają pozycjonowanie wokół istotnych podstaw rynkowych przychodów, przechwytywania opłat i efektywności kapitałowej.

Zmiana ta zmusza jednak sektor do konfrontacji z niewygodnymi pytaniami dotyczącymi kontroli, zrównoważonego rozwoju i tego, czy decentralizacja ustępuje miejsca logice korporacyjnej.

Nowa logika finansowa DeFi

Przez większość 2024 r. wzrost DeFi opierał się na dynamice kulturowej, programach motywacyjnych i wydobywaniu płynności. Niedawna reaktywacja opłat i przyjęcie ram odkupu wskazują na wysiłki zmierzające do bardziej bezpośredniego powiązania wartości tokenów z wynikami biznesowymi.

W przypadku Uniswap, program plan wycofania do 100 milionów UNI przekształca token z czystego zasobu zarządzania w coś bliższego roszczeniu do ekonomii protokołu. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy brakuje mu ochrony prawnej lub praw do przepływów pieniężnych związanych z kapitałem własnym.

Skala tych programów jest istotna. Badacz z MegaETH Labs BREAD szacuje Uniswap może wygenerować około 38 milionów dolarów miesięcznej zdolności odkupu przy obecnych założeniach dotyczących opłat.

Kwota ta przekroczyłaby prędkość odkupu Pump.fun i byłaby zbliżona do szacowanych 95 milionów dolarów Hyperliquid.

Hyperliquid vs. Uniswap vs. odkup tokenów Pump.fun (Źródło: Bread)

Modelowana struktura Lido może obsłużyć ok. 10 milionów dolarów rocznego odkupu, z nabytymi LDO sparowanymi z wstETH i rozmieszczonymi w pulach płynności w celu poprawy głębokości obrotu.

Gdzie indziej podobne inicjatywy nabierają tempa. Jupiter przeznacza 50% przychodów operacyjnych na odkupienie JUP. dYdX przeznacza jedną czwartą opłat sieciowych na odkupienie i zachęty dla walidatorów. Aave również planuje przeznaczać do 50 mln USD rocznie na odkup akcji własnych.

Keyrock dane sugerują, że wypłaty tokenów powiązane z przychodami wzrosły ponad pięciokrotnie od 2024 roku. Tylko w lipcu protokoły rozprowadziły lub wydały około 800 milionów dolarów na wykupy i zachęty.

Przychody posiadaczy protokołów DeFi (źródło: Keyrock)

W rezultacie około 64% przychodów z głównych protokołów trafia obecnie z powrotem do posiadaczy tokenów, co stanowi wyraźne odwrócenie w stosunku do wcześniejszych cykli, w których priorytetem była reinwestycja, a nie dystrybucja.

Dynamika odzwierciedla pojawiające się przekonanie, że niedobór i powtarzające się przychody stają się kluczowe dla narracji wartości DeFi.

Instytucjonalizacja ekonomii tokenów

Fala odkupu odzwierciedla rosnące dostosowanie DeFi do finansów instytucjonalnych.

Protokoły DeFi przyjmują znane wskaźniki, takie jak stosunek ceny do sprzedaży, progi rentowności i wskaźniki dystrybucji netto, aby przekazać wartość inwestorom, którzy oceniają je w podobny sposób, jak spółki na etapie wzrostu.

Ta konwergencja zapewnia zarządzającym funduszami wspólny język analityczny, ale nakłada również oczekiwania dotyczące dyscypliny i ujawniania informacji, których DeFi nie zostało zaprojektowane.

W szczególności analiza Keyrock wskazała już, że wiele programów w dużym stopniu opiera się na istniejących rezerwach skarbowych, a nie na trwałych, powtarzających się przepływach pieniężnych.

Takie podejście może generować krótkoterminowe wsparcie cenowe, ale rodzi pytania o długoterminową stabilność, szczególnie na rynkach, na których przychody z opłat są cykliczne i często skorelowane z rosnącymi cenami tokenów.

Co więcej, analitycy tacy jak Marc Ajoon z Blockworks twierdzą, że uznaniowe odkupy często mają stłumione efekty rynkowe i mogą narazić protokoły na niezrealizowane straty, gdy ceny tokenów spadną.

Biorąc to pod uwagę, Ajoon opowiada się za systemami opartymi na danych, które dostosowują się automatycznie: wdrażają kapitał, gdy wyceny są niskie, reinwestują, gdy wskaźniki wzrostu słabną, i zapewniają, że wykupy odzwierciedlają rzeczywiste wyniki operacyjne, a nie presję spekulacyjną.

On stwierdził:

“W obecnej formie wykupy nie są srebrną kulą… Ze względu na “narrację wykupu” są one ślepo traktowane priorytetowo w stosunku do innych ścieżek, które mogą oferować wyższy zwrot z inwestycji”.

CIO Arca Jeff Dorman zajmuje bardziej kompleksowy pogląd.

Według niego, podczas gdy wykupy korporacyjne zmniejszają liczbę pozostających w obrocie akcji, tokeny istnieją w sieciach, w których podaży nie można zrównoważyć tradycyjną restrukturyzacją lub działalnością M&A.

Zatem spalanie tokenów może prowadzić protokół w kierunku w pełni rozproszonego systemu, ale ich posiadanie zapewnia opcjonalność przyszłej emisji, jeśli wymaga tego popyt lub strategie wzrostu. Ta dwoistość sprawia, że decyzje dotyczące alokacji kapitału mają większe konsekwencje niż na rynkach akcji, a nie mniejsze.

Pojawiają się nowe zagrożenia

Podczas gdy logika finansowa wykupów jest prosta, ich wpływ na zarządzanie nie jest taki sam.

Dla kontekstu, propozycja UNIfication Uniswap przeniosłaby kontrolę operacyjną z fundacji społecznościowej do Uniswap Labs, prywatnego podmiotu. Ta centralizacja wywołała alarm wśród analityków, którzy twierdzą, że grozi to powieleniem hierarchii, których zdecentralizowane zarządzanie miało na celu uniknięcie.

Biorąc to pod uwagę, badacz DeFi Ignas wskazał że:

“Wizja OG decentralizacji kryptowalut walczy”.

Ignas podkreślił, że dynamika ta pojawiła się w ciągu ostatnich lat i jest widoczna w tym, jak protokoły DeFi reagują na kwestie bezpieczeństwa poprzez awaryjne wyłączenia lub przyspieszone decyzje głównych zespołów.

Według niego obawy dotyczą tego, że skoncentrowana władza, nawet jeśli jest uzasadniona ekonomicznie, podważa przejrzystość i uczestnictwo użytkowników.

Jednak zwolennicy przeciwstawiają się temu, że konsolidacja ta może być funkcjonalna, a nie ideologiczna.

Eddy Lazzarin, dyrektor ds. technologii w A16z, opisuje UNIfication jako model “zamkniętej pętli”, w którym przychody ze zdecentralizowanej infrastruktury przepływają bezpośrednio do posiadaczy tokenów.

Dodaje, że DAO nadal zachowałoby uprawnienia do wydawania nowych tokenów na potrzeby przyszłego rozwoju, równoważąc elastyczność z dyscypliną fiskalną.

To napięcie między rozproszonym zarządzaniem a egzekucją wykonawczą nie jest niczym nowym, ale jego konsekwencje finansowe wzrosły.

Wiodące protokoły zarządzają obecnie funduszami wartymi setki milionów dolarów, a ich strategiczne decyzje wpływają na całe ekosystemy płynności. Tak więc, w miarę dojrzewania ekonomii DeFi, debaty na temat zarządzania przenoszą się z filozofii na wpływ na bilans.

Test dojrzałości DeFi

Przyspieszająca fala wykupu tokenów pokazuje, że zdecentralizowane finanse ewoluują w kierunku bardziej ustrukturyzowanej branży opartej na metrykach. Widoczność przepływów pieniężnych, odpowiedzialność za wyniki i dostosowanie inwestorów zastępują swobodne eksperymenty, które kiedyś definiowały tę przestrzeń.

Jednak wraz z tą dojrzałością pojawia się nowy zestaw zagrożeń: zarządzanie może przechylić się w kierunku centralnej kontroli, organy regulacyjne mogą traktować wykupy jako de facto dywidendy, a zespoły mogą odwrócić uwagę od innowacji w kierunku inżynierii finansowej.

Trwałość tej transformacji będzie zależeć od wykonania. Modele zautomatyzowane mogą na stałe zakodować przejrzystość i zachować decentralizację poprzez automatyzację łańcucha. Uznaniowe ramy odkupu, choć szybsze do wdrożenia, niosą ze sobą ryzyko utraty wiarygodności i jasności prawnej.

Ewolucja odkupu tokenów DeFi (źródło: Keyrock)

Tymczasem systemy hybrydowe, które łączą odkupy z mierzalnymi, weryfikowalnymi wskaźnikami sieciowymi, mogą oferować pośredni grunt, chociaż niewiele z nich okazało się odpornych na rynkach na żywo.

Oczywiste jest jednak, że zaangażowanie DeFi w tradycyjne finanse wykracza poza naśladownictwo. Sektor włącza dyscypliny korporacyjne, takie jak zarządzanie finansami, alokacja kapitału i ostrożność bilansowa, nie porzucając przy tym swoich fundamentów open source.

Wykupy tokenów krystalizują tę konwergencję, ponieważ łączą zachowania rynkowe z logiką ekonomiczną, przekształcając protokoły w samofinansujące się, oparte na przychodach organizacje odpowiedzialne przed swoimi społecznościami i mierzone wykonaniem, a nie ideologią.

Wspomniane w tym artykule