Tag: tworzy

Binance Junior wygląda bezpiecznie, ale aplikacja tworzy psychologiczny ślad, którego kontrola rodzicielska nie może naprawić

Kiedy Binance wprowadziło w tym miesiącu swoje nowe konta “Binance Junior”, aplikacja ogłoszenie spotkało się z podzieloną reakcją, zwykle zarezerwowaną dla aktualizacji prywatności dzieci na TikTok.

Na papierze produkt jest ściśle kontrolowany, ograniczony do pasa oszczędnościowego i zakotwiczony w tożsamości KYC rodzica: nie ma przycisków handlowych, suwaków marży ani monitów o natychmiastową wymianę.

Jednak gdy tylko sześciolatek uzyska dostęp do interfejsu, który przypomina giełdę kryptowalut, nawet jeśli mechanika jest uproszczona, uwaga przenosi się z tego, czy będzie posiadał niestabilne aktywa cyfrowe, na to, jak wczesna wielokrotna ekspozycja na projekty podobne do handlu może wpłynąć na jego zrozumienie ryzyka, własności i nagrody.

Interfejs dzieciństwa

Najważniejszą i szczerze mówiąc niepokojącą częścią tej historii nie jest fakt, że dzieci uzyskają dostęp do lotnych aktywów. Chodzi o to, że uzyskają dostęp do interfejsu.

Pokolenia dzieci już poruszają się po mikroekonomii w grach, od serwerów Minecrafta po skórki Fortnite, więc pomysł, by radziły sobie z cyfrową wartością, nie jest całkowicie obcy.

Ale interfejs wymiany to zupełnie inne zwierzę.

Nawet pozbawiony ostrych krawędzi (brak ksiąg zleceń, brak wykresów, brak zleceń z limitem), nadal zawiera wizualną gramatykę zakorzenioną w spekulacji. Ikony, które przypominają zyski, pulpity nawigacyjne, które śledzą wzrost, język wokół “zarabiania” i “nagród” – wszystko to tworzy poczucie, że pieniądze przemieszczają się w cyfrowych tunelach, gdzie ich szybkość i ryzyko się opłacają.

Dla sześcio- i siedmiolatków może to stać się wczesnym odciskiem. W tym wieku granica między zbieraniem gwiazdek w grze a generowaniem zysków w aplikacji “Binance Junior” może się zacierać, a dorosłe rozróżnienie między oszczędzaniem a spekulacją nie istnieje naturalnie.

Ich mózgi są dostrojone do pętli przyczynowo-skutkowych, do dreszczyku emocji związanego z odblokowaniem czegoś, do satysfakcji z oglądania rosnącej liczby. Produkt oszczędnościowy ubrany w estetykę wymiany bez wątpienia wprowadzi koncepcje, których nie są w stanie zrozumieć, nie mówiąc już o ich kwestionowaniu.

Niebezpieczeństwo polega na tym, że będą intuicyjnie pojmować pieniądze jako coś, co zarabia się w seriach i gamifikowanych przyrostach, bez robienia i produkowania czegokolwiek o rzeczywistej wartości.

Nastolatki siedzą w innym wiadrze

Do czternastego roku życia ryzyko behawioralne przechyla się w kierunku nadmiernej pewności siebie, eksperymentów opartych na tożsamości i warstwy społecznej kryptowalut.

Nastolatki poruszają się w sieciach, w których status i pozycja są budowane za pomocą zrzutów ekranu i czatów grupowych, tworząc nowe wektory, linki phishingowe, fałszywe prezenty i pasożytnicze cykle szumu.

Zatwierdzony przez rodziców interfejs oszczędnościowy nie naprawi tego, a ekspozycja na cokolwiek przypominającego pulpit nawigacyjny CEX daje im mapę, dokąd się udać, gdy wyjdą z ograniczeń.

Teraz dochodzimy do moralnego pytania, które się za tym kryje, a mianowicie, czy nadzorowany dostęp zapewnia bezpieczniejszą rampę, czy też uczy ich poruszania się po świecie, który staje się bardziej złożony i drapieżny wraz z osiągnięciem pełnoletności.

Argumenty za wpuszczeniem ich

Mimo to istnieje ważny argument za nadzorowanym wprowadzeniem.

Dzieci już przyswajają mechanikę inflacji, wartości cyfrowej i opieki poprzez rozdrobnione systemy wokół nich, czy to portfele telefoniczne, zakupy w grach, czy doładowania kart szkolnych, więc zapewnienie im spójnej struktury pod nadzorem rodziców może pomóc im w budowaniu zdrowszych nawyków finansowych.

Produkt wyłącznie oszczędnościowy, jak ten reklamowany jako “Binance Junior”, wymusza cierpliwość, ponieważ nie ma przycisku do zmiany pozycji, nie ma wyzwalacza adrenaliny.

Jeśli rodzice używają tych kont jako części szerszej edukacji, wyjaśniając, że opieka nad kryptowalutami wymaga odpowiedzialności, że zysk nie jest magiczny, a własność cyfrowa jest nadal własnością, mogą zaszczepić swoje dzieci przed niektórymi pułapkami czekającymi gdzie indziej w Internecie.

Istnieje również aspekt praktyczny. W miarę jak coraz większa część globalnego stosu finansowego przenosi się do formatów tokenizowanych, dzieci urodzone po 2020 r. będą dorastać w świecie, w którym własność aktywów często zaczyna się od kodu QR.

Nauczenie ich podstaw mechaniki powiernictwa (jak działają portfele, dlaczego frazy odzyskiwania mają znaczenie, jak rozliczane są przelewy) może być tak proste, jak wyjaśnienie, jak działa dziś konto bankowe. Dziecko, które wcześnie zrozumie te struktury, może wyrosnąć na dorosłego, który traktuje zasoby cyfrowe z większą ostrożnością, a nie mniejszą, po prostu dlatego, że tajemnica zniknęła, a rytuały są znajome.

Wyzwaniem jest upewnienie się, że interfejs nie przemyca tych samych haczyków, które sprawiły, że aplikacje do handlu detalicznego uzależniają dorosłych. Ekonomiści behawioralni spędzili dziesięciolecia pokazując, jak kolor, ruch, odznaki i pętle sprzężenia zwrotnego kształtują podejmowanie decyzji finansowych.

Nawet subtelne animacje mogą wywoływać reakcje dopaminergiczne.

Jeśli aplikacja służąca sześciolatkom zapożycza zbyt wiele wskazówek od swojego pełnowartościowego odpowiednika, grozi to przekształceniem wiedzy finansowej w gamifikowaną ścieżkę z nagrodami, które uczą niewłaściwych lekcji.

Nowa linia frontu dla rodzin – i organów regulacyjnych

Firmy kryptowalutowe wchodzące na rynek dziecięcy stwarzają pytania, z którymi organy regulacyjne rzadko, jeśli w ogóle, miały do czynienia. Istnieją zagadki jurysdykcyjne dotyczące KYC zakotwiczonego w rodzicu, zasady gromadzenia danych dla nieletnich oraz produkty przynoszące zyski, które przypominają konta oszczędnościowe, ale nie są regulowane jako takie.

Niektóre kraje będą wzdrygać się na myśl o aplikacji kryptograficznej zaprojektowanej dla sześciolatków.

Podczas gdy inne mogą z zadowoleniem przyjąć aspekt edukacyjny, analizują wszystko, co wydaje się być zachętą. Sprawę dodatkowo komplikuje transgraniczny charakter giełd.

Decyzja jest znacznie bardziej intymna dla poszczególnych rodzin. Relacja dziecka z pieniędzmi jest długa i lepka.

Zapewnienie im dostępu do konta zasobów cyfrowych w młodym wieku może budować pewność siebie i umiejętność czytania i pisania, ale może również kultywować refleksyjne oczekiwanie, że wartość żyje w świecących pulpitach nawigacyjnych, które nagradzają interakcję.

Korzyść polega na wykorzystaniu narzędzia jako części świadomej strategii edukacyjnej. Ryzyko polega na pozwoleniu interfejsowi na nauczanie.

Jest to linia, którą giełdy z programem podobnym do “Binance Junior” będą musiały przejść, jeśli chcą być wiarygodne w tej przestrzeni.

Jeśli konta te unikną pułapek gamifikacji finansów (bez smug, bez monet, które błyszczą po dotknięciu, bez subtelnej zachęty do “codziennego meldowania się”) i skupią się na przejrzystości, powściągliwości i prawdziwych treściach edukacyjnych, mogą stworzyć bezpieczny punkt wejścia dla następnego pokolenia.

Ale jeśli zbyt mocno oprą się na wizualnym języku aplikacji handlowych, będą uczyć lekcji, których żaden rodzic nie chce, aby jego dziecko nauczyło się wcześnie.

Prawdziwym pytaniem jest, kto będzie kształtował pierwsze doświadczenia dzieci z cyfrową wartością: rodzice z celowymi wskazówkami, czy interfejsy zaprojektowane tak, aby stukały.

Wspomniane w tym artykule